Een tweede Android-telefoon meenemen naar China?

Waarom?

Voor een reis door China bouw je een nieuwe digitale identiteit op. Eten bestellen, navigeren, vervoer en betalen zonder contant geld vereisen een andere verzameling apps.

Daarmee deel je ook veel persoonsgegevens met Chinese technologiebedrijven, zonder goed zicht op wat ermee gebeurt.

Je hebt bovendien een nummer van het Chinese vasteland nodig om sms-codes te ontvangen. Caféwifi vraagt erom, hotelsystemen ook. Een lokale simkaart in een telefoon is dus handig.

De eSIM die je voor vertrek kocht is iets anders: een roamingdienst, vaak via Hongkong, zonder Chinees telefoonnummer.

Chinese grensbeambten mogen het apparaat van een reiziger wettelijk inspecteren. Dat gebeurt niet standaard; de overgrote meerderheid komt en gaat zonder dat iemand erom vraagt. Een telefoon met alleen twee weken aan kaarten, bonnetjes en noedelfoto's geef je desgevraagd wel makkelijker af.

Android of iPhone?

Op Android installeer je Chinese apps makkelijker, via appwinkels of als .apk-bestand. Google Play werkt niet op een Chinees netwerk, maar kan wel via een roaming-eSIM werken. De westerse iOS App Store heeft mogelijk niet de lokale Chinese apps die je nodig hebt.

Android biedt ook meer keuze uit VPN-apps die in China werken. Die heb je nodig als je via lokale wifi geblokkeerde streamingdiensten wilt gebruiken.

Alles bij elkaar is Android makkelijker voor deze reis in te richten. Koop vooraf een goedkope, simlockvrije wereldwijde uitvoering. Meld je voor vertrek aan bij WeChat en Alipay terwijl je gewone nummer de codes nog kan ontvangen.

Ook als je gewone telefoon al een Android is, is een tweede Android voor de reis verstandig.

Meer uit de blog

• Het internet is snel. Alleen niet het internet dat jij kent
• Tien minuten voorbereiding die je eerste dag een stuk makkelijker maken
• De formaliteit die je waarschijnlijk ongemerkt al hebt geregeld